IWTG: Een ongelooflijke prestatie van Thatcher Demko redt de Canucks in Game 5 tegen de Golden Knights

Thatcher Demko maakte 42 saves, 43 als je het Canucks-seizoen meetelt.

Met Jacob Markstrom aangekondigd als “ongeschikt om te spelen”, was Demko de verrassende starter voor de Canucks ‘do-or-die Game 5. Het was de eerste playoff-start van zijn NHL-carrière, maar hij zag eruit als een ervaren veteraan met tientallen NHL-spelers. playoff games onder zijn riem.

De Vegas Golden Knights vuurden pucks vanuit elke hoek op de jonge doelverdediger, hem doorspitten met 43 schoten en de Canucks hadden al zijn 42 reddingen nodig.

“Hij was geweldig vanavond, onze beste speler”, zei Quinn Hughes, en hij merkte op dat Demko “vroeg naar bed gaat” en “op de juiste manier eet” als onderdeel van de reden waarom het team wist dat hij zou worden ingebeld.

“Ik denk dat ik misschien om 10: 05-10: 10 lichten uit was. Deze jongens gaan iets later naar bed dan ik, ”zei Demko met een glimlach, terwijl hij met zijn hoofd naar Brock Boeser naast hem gebaarde. “Ik hou ervan om uitgerust te zijn, ik wil graag weten dat ik er alles aan heb gedaan om klaar te zijn om te gaan.”

Hij was absoluut klaar om te gaan, zonder enige indicatie van zenuwen. Echt, Demko heeft de perfecte houding om een ​​doelverdediger te zijn. Hij raakt nooit van slag.

Als baby gaven zijn ouders hem een ​​rammelaar, maar hij weigerde eraan te schudden. Tijdens het wandelen in zijn jeugd zag hij een ratelslang, maar net toen hij op het punt stond met zijn staart te ratelen, sloot Demko de ogen ermee, schudde één keer zijn hoofd en de ratelslang knikte en glipte weg. Hij hoorde ooit een ratelend geluid uit de motor van zijn auto en stopte onmiddellijk aan de kant van de snelweg en liftte de rest van de weg naar huis.

“Als je aan deze spellen begint, probeer je niet te veel na te denken en gewoon uit te gaan en te spelen”, zei Demko. “Ik heb het werk in de aanloop naar dit punt gestoken en daar moet je gewoon op vertrouwen.”

Demko kwam er maandagavond achter dat hij dinsdag de start zou krijgen. Welke blessure of pijn Markstrom ook buiten het spel hield, was duidelijk duidelijk ruim voor de wedstrijdtijd. Dat gaf Demko alle tijd om zich voor te bereiden, maar hij had niet echt extra tijd nodig: hij bereidde zich voor om bij elke training en optionele skate te spelen, wetende dat hij op elk moment kon worden opgeroepen.

“Hij heeft hard gewerkt om scherp te blijven”, zei hoofdcoach Travis Green. “Hij is een goede professional, neemt het werk serieus, begrijpt dat wanneer hij instapt, wat er verwacht wordt. Geef hem veel eer: dat is geen gemakkelijke plek om vanavond in te gaan, vooral tegen zo’n team, ze schieten veel pucks op het net. “

Groen is niet verkeerd: 43 schoten op doel en 79 schotpogingen is inderdaad veel pucks. Demko hield ze koel en kalm in de gaten, net als ik toen ik naar deze wedstrijd keek.

READ  PS5-gamebestandsformaten onthuld, en ze zijn enorm

  • Het moet opnieuw worden benadrukt: de Canucks werden absoluut gedomineerd voor de overgrote meerderheid van deze game en kwamen 43-tegen-17 uit. De Golden Knights hadden alleen al in de tweede periode, 18, meer schoten dan de Canucks de hele wedstrijd hadden. Als Demko er niet was geweest, zouden de Canucks niet alleen dit spel niet hebben gewonnen, maar het zou ook een klap zijn geweest.
  • Demko was spectaculair, maar het meest indrukwekkende is misschien wel hoe gemakkelijk hij het eruit liet zien. Natuurlijk, er waren een paar onrustige momenten waarop de harten van Canucks-fans misschien verschillende beats hadden overgeslagen, maar voor het grootste deel ging Demko gewoon rustig door met zijn zaken, schoot hij naar de shooters en stopte pucks, alsof het gewoon een gewone dag was op de kantoor en geen eliminatiespel voor hem en zijn team.
  • Ondertussen keek Markstrom de hele wedstrijd toe als een nerveuze vader bij een Pee Wee-wedstrijd. Nerveus, maar trots.
  • Mensen zeggen graag dat het ijs gekanteld is wanneer een team het spel controleert, maar het ijs kan net zo goed het grootste deel van de tweede periode volledig verticaal zijn geweest. Het kostte de Canucks 12:28 in de tweede periode om hun eerste schot op doel te krijgen, op welk moment de schoten 23-tegen-6 waren voor de Golden Knights. Ongelooflijk, de score stond nog steeds op 0-0, want Demko is een steenkoud beest.
  • Demko zou niet zomaar door een schot worden verslagen, dus het kostte Shea Theodore een enorme inspanning om de openingstreffer van de wedstrijd te krijgen. Kort na een Vegas-powerplay kwam Theodore van de bank, schoot rond Antoine Roussel met de puck, ontwijkde een swingende stickcheck van Jay Beagle, dekte rond het schotblok van Oscar Fantenberg en bedekte de puck net onder de lat.
  • Gezien de manier waarop het spel verliep, leek dat het te zijn. Spel is over. Het leek er echt op dat de enige manier waarop de Canucks konden winnen, was als Demko op zijn hoofd ging staan ​​en de Canucks een gelukkig doelpunt kregen, misschien bij een opruimpoging die een rare sprong over de handschoen van Robin Lehner kostte. In plaats daarvan antwoordden de Canucks onmiddellijk.
  • Quinn Hughes kreeg de bal aan het rollen – of de puck als het ware glijden – met een geweldige cross-ice pass naar Brock Boeser, die hem doorgaf aan JT Miller op de rechtervleugel. Toen vocht Boeser tegen Brayden McNabb en stormde hij met zijn stok op het ijs naar het net zoals Roodgroen hem leerde. Miller gooide een harde pass rechtstreeks op de tape van Boeser en hij tikte hem over Lehners blok op de backhand.
  • “Het was een enorm doel”, zei Elias Pettersson. “Ze controleerden het spel en scoorden een doelpunt. Om meteen een doelpunt terug te krijgen, was de volgende verschuiving enorm voor ons. “
  • Het was ook een enorm doelpunt voor Boeser, die nog geen doelpunt moest maken in de reeks. Hij was de beste aanvaller van de Canucks, met een team-high van vijf schoten op doel – bijna een derde van hun totaal – en gonsde de hele wedstrijd. Terwijl het team worstelde, herenigde Green Boeser met zijn Lotto Line-landgenoten, Pettersson en Miller, en het redde het spel bijna evenveel als Demko.
  • De verandering moest worden aangebracht: de lijn van Pettersson met Tanner Pearson en Tyler Toffoli werd als een skelter op Toad’s Turnpike. Pearson en Toffoli hadden hun slechtste wedstrijd van de serie en hadden moeite om verbinding te maken op passes door de neutrale zone. Als gevolg hiervan waren schoten op doel 9-0 voor de Golden Knights met die lijn op het ijs.
  • “Ik dacht [Boeser] had veel sprong in zijn stap, ”zei Green. “Ik dacht dat hij vanavond een sterke wedstrijd had, hij schaatste hard, ging naar de harde plekken. Het was een groot doel. Wat betreft het weer in elkaar zetten van de lijn, we hadden alleen een vonk nodig. Het is geen geheim dat we niet gingen en we hebben die lijn voor een dienst bij elkaar gezet en we scoorden. “
  • Die lijn bleef bij elkaar voor de rest van de wedstrijd en alle drie gecombineerd voor het winnende doelpunt in de derde periode. Hughes hield een puck op het punt en verplaatste de puck naar Miller, die hem op het punt doorgaf aan Boeser. Met vijf schaatsers tussen hem en het net, baande Boesers polsschot zich op de een of andere manier door het verkeer als een Hollywood-stuntrijder en Pettersson tikte het langs Lehner in het net.
  • Ondanks dat hij een sleutelrol speelde, kreeg Hughes geen assist bij het doel van Pettersson, maar zijn assist op het doel van Boeser zorgde voor een nieuw record voor de meeste assists van een rookie-verdediger in de play-offs, zij het met een asterisk, aangezien sommige van die assists binnenkwamen. de ongekende kwalificatieronde. Wat het meest indrukwekkend was aan de prestatie van Hughes, is dat het grotendeels tegen de dodelijke toplijn van de Golden Knights van Mark Stone, William Karlsson en Max Pacioretty kwam. Beide Canucks-goals kwamen met Hughes op het ijs tegen die lijn. Ik zei dat ik naar dit spel ging dat ze Stone en Pacioretty moesten vertragen, maar de Canucks deden meer dan dat: ze overtroffen hen, en Hughes verdient een flink deel van de eer.
  • “Nou, het is niet nieuw voor hem”, zei Green over Hughes die tegen zware concurrentie speelde. “We hebben geprobeerd Quinn mee te nemen, niet alleen aanvallend, maar verdedigend, bijna vanaf het begin. Ik denk dat game één, zelfs dit jaar, we hem tegen hebben gezet [Connor] McDavid. We hebben het gevoel dat hij een man is die we in die situaties moesten krijgen als hij genoeg minuten zou spelen. Goede jonge spelers passen zich aan, ze komen er wel uit. “
  • Het is niet alleen het verdedigende spel van Hughes dat hielp om die lijn te neutraliseren, maar ook dat hij de beste verdediger van Canucks is bij de overgang van het puck-up-ijs. Hughes gaf een diepgaand antwoord over de uitbraken van het team een paar minuten na de beschikbaarheid van media na de game, wat een luisterbeurt verdient. Uiteindelijk is hij de beste optie van het team om de puck uit te breken en de agressieve voorhals en de verstopte neutrale zone van de Golden Knights te vermijden, wat helpt om de lange cycli van de Stone-lijn in het einde van het ijs van de Canucks te vermijden.
  • Het puurste moment van de beschikbaarheid van media na de game kwam natuurlijk van Elias Pettersson. Na Hughes ‘bespreking van puistjes, zei Pettersson zachtjes:’ Goed antwoord ‘, wendde zich vervolgens tot Hughes en zei direct:’ Dat was een goed antwoord. ‘
  • Het was een zware nacht voor Zach Whitecloud, die deels in Game 5 speelde en deels deelnam aan een Three Stooges-routine. In de eerste periode zorgde Whitecloud voor een treffer op Adam Gaudette, maar het centrum van Canucks blies een band en Whitecloud ging met zijn gezicht in de planken. zoals Platform 9 ¾ was gesloten. Toen werd hij in de tweede periode ondersteboven gekeerd door een onbedoelde heupcheck van Tyler Motte. Als klap op de vuurpijl raakte de stick van zijn eigen teamgenoot in de derde periode klem in zijn schaats, waardoor hij voor de derde keer op het ijs tuimelde. Het was een briljante slapstick-komedie, maar niet ideaal in een playoff-game.

Bekijk bericht op imgur.com

  • De twee doelpunten waren alle scoren die de Canucks nodig hadden dankzij de fantastische prestatie van Demko, maar ze waren een milliseconde verwijderd van een derde aan het einde van de wedstrijd. Nadat Jay Beagle een penalty had genomen terwijl hij de puck wist, voegde Bo Horvat bijna een powerplay-doel toe toen de laatste hoorn klonk. In feite leek het erop dat de puck erin ging voordat de tijd om was, maar de officiële wedstrijdklok sloeg 0,0 seconden net voordat hij over de streep kwam.
  • Zelfs zonder het doelpunt leidt Horvat nog steeds de play-offs in goalscoring en krijgt dankzij Demko nog een kans om zijn totaal te verhogen. Game 6 is donderdagavond en de Canucks hebben misschien nog een enorme inspanning van hun doelverdediger nodig, of het nu Demko of Markstrom is.

More from Madison Garrett

GAME PICKS: Louisville vs. Florida State

Louisville en Florida State hebben de afgelopen jaren een aantal zeer goede...
Read More

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *